Nestlé SA is niet zomaar een merk dat u in uw boodschappenschap ziet. Het is een multinationaal beest met hoofdkantoor in Vevey, Zwitserland. Het bedrijf exploiteert fabrieken in meer dan 80 landen. De productlijst is duizelingwekkend. Je kijkt naar gecondenseerde melk en melkpoeder. Babyvoeding. Chocolade. Snoepjes. Instantkoffie en thee. Soepen. Kruiderijen. Bevroren voedsel. Ijsje. Flessenwater. Ze maken zelfs farmaceutische producten.

De oorsprong gaat terug tot 1866. Twee afzonderlijke Zwitserse ondernemingen legden de basis.

In augustus van dat jaar richtten de broers Charles A. Page en George Page uit de Verenigde Staten de Anglo-Swiss Condensed Milk Company op in Cham. Ze waren gefocust op gecondenseerde melk.

Toen kwam Henri Nestlé. In september 1866 ontwikkelde hij babyvoeding op basis van melk in het nabijgelegen Vevey. Hij begon het vrijwel onmiddellijk op de markt te brengen.

Beide bedrijven breidden agressief uit. Ze drongen Europa en de Verenigde Staten binnen. Henri Nestlé ging in 1875 met pensioen. Het bedrijf behield zijn naam onder de nieuwe eigenaar en werd Farine Lactée Henri Nestlé.

In 1877 voegde Anglo-Swiss babyvoeding toe aan zijn assortiment. Een jaar later voegde het bedrijf Nestlé gecondenseerde melk toe. Ze werden directe rivalen.

De fusie van 1905 die het merk definieerde

De rivaliteit eindigde in 1905. De bedrijven fuseerden. De nieuwe entiteit heette de Nestlé and Anglo-Swiss Condensed Milk Company. Die naam hebben ze tientallen jaren behouden.

In 1947 veranderde de naam in Nestlé Alimentana SA. Waarom? Ze namen Fabrique de Produits Maggi SA over. Maggi werd opgericht in 1884. De houdstermaatschappij, Alimentana SA, was gevestigd in Kempttal, Zwitserland. Maggi was enorm in soepmixen en aanverwante voedingsmiddelen.

De huidige naam, Nestlé SA, bleef in 1977 bestaan.

Diversificatie door acquisitie

De diversificatie begon al vroeg. Het bedrijf was niet alleen afhankelijk van melk.

In 1904 kocht Nestlé chocoladerechten. Dit leidde tot merken als Peter, Kohler, Nestlé en Cailler.

Kaasrechten kwamen in 1927 van Gerber & Company AG.

Oploskoffie arriveerde in 1937. Het jaar daarop begon de productie onder de naam Nescafé. Dit veranderde de manier waarop mensen wereldwijd cafeïne consumeerden.

In 1960 werd de controle over Crosse & Blackwell overgenomen. Dit Britse bedrijf, opgericht in 1830, had vestigingen in Groot-Brittannië, Australië, Zuid-Afrika en de Verenigde Staten.

De flessenwaterdivisie groeide door Europese overnames. Vittel werd in 1987 gekocht. Perrier in 1992. Sanpellegrino in 1998.

Amerikaanse overnames waren agressief. Libby, McNeill & Libby ontstonden in 1970. The Stouffer Corporation in 1973. The Carnation Company in 1985. Carnation was destijds een van Amerika’s grootste voedingsbedrijven.

Nestlé Purina PetCare ontstond in 2002. Het kwam voort uit de aankoop van Ralston Purina. Amerikaanse ijsbedrijven werden geconsolideerd onder de merknaam Dreyer’s. Chef America, Inc., een diepvriesbedrijf, werd in 2002 ook gekocht.

Ovaltine werd in 2007 aan de productlijn toegevoegd.

De diepvriespizzamarkt werd in 2010 betreden. Nestlé kocht de diepvriespizzaactiviteiten van Kraft Foods in de VS en Canada. Het prijskaartje? $3,7 miljard.

Onderzoek en controverse

Dergelijke groei nodigt uit tot kritisch onderzoek. Nestlé heeft te maken gehad met aanzienlijke reacties op zakelijke praktijken.

In juli 1977 begon een boycot in de Verenigde Staten. Het was gericht op de zuigelingenvoeding van het bedrijf. De kritiek concentreerde zich op reclame. Nestlé promootte kunstvoeding als alternatief voor borstvoeding. Dit was vooral agressief in de minder ontwikkelde landen.

Boycotters beweerden dat de reclame leidde tot gezondheidsproblemen en kindersterfte. Groepen als World Alliance for Breastfeeding Action (WABA) en Save the Children leidden de aanval. De boycot verspreidde zich naar Europa en daarbuiten.

Er kwamen ook beschuldigingen van kinderarbeid naar boven. Het International Labour Rights Forum en anti-kinderarbeidactivisten richtten zich op Nestlé. Ze haalden vermeende praktijken aan op cacaoboerderijen in Ivoorkust.

Prijsafspraken troffen Nestlé Canada in 2013. Het bedrijf, twee voormalige leidinggevenden, een concurrent en een distributeur werden aangeklaagd. De beschuldiging betrof het vaststellen van de prijs van chocolade.

Een meerjarig onderzoek door het Canadian Competition Bureau bracht de kwestie aan het licht. Het resulteerde in een schikking van $ 23 miljoen, betaald door Nestlé Canada en andere chocoladeproducenten.

De erfenis van deze gebeurtenissen blijft hangen. Voor een bedrijf met zo’n groot bereik is het vertrouwen kwetsbaar. De balans tussen agressieve expansie en ethische bedrijfsvoering blijft een koorddansen. Eén acquisitie verwijderd van een nieuwe kop. Eén schandaal verwijderd van een nieuwe boycot.