Gemeenschappen in de Verenigde Staten verzetten zich steeds meer tegen de bouw van nieuwe datacenters, daarbij verwijzend naar milieuproblemen en mogelijke banenverplaatsing. Toch vermijden de fabrieken die de essentiële componenten voor dezelfde datacenters produceren – servers, elektrische apparatuur en gespecialiseerde apparatuur – dit soort onderzoek grotendeels. Deze ontkoppeling benadrukt een groeiende blinde vlek in het lokale activisme en vormt een potentieel risico voor gemeenschappen die vertrouwen op een economische bloei op de lange termijn.
De dubbele standaard
Inwoners van Taylor, Texas, hebben zich onlangs tijdens een gemeenteraadsvergadering krachtig verzet tegen een nieuw datacenterproject. Toen dezelfde raad echter een voorgestelde technologiefabriek besprak, sprak niemand zich uit. Dit patroon herhaalt zich in het hele land: datacenters stuiten op weerstand, terwijl de fabrieken die hen ondersteunen met minimale problemen verder gaan. De belangrijkste reden is simpel: fabrieken creëren doorgaans meer directe banen en verbruiken minder natuurlijke hulpbronnen dan datacenters.
Waarom dit belangrijk is
Deze ongelijkheid is niet alleen een kwestie van publieke perceptie. Experts suggereren dat het een strategische kwetsbaarheid vertegenwoordigt in de strijd tegen de uitbreiding van datacenters. Zoals Andy Tsay, een professor aan de Santa Clara Universiteit, opmerkt: “Op een gegeven moment zullen mensen erachter komen wat de cruciale fabriek is die alle datacenters op de knieën kan krijgen, en daar zullen ze achteraan gaan.” Het aanvallen van de toeleveringsketen zou een krachtige tactiek kunnen zijn, maar activisten missen momenteel de middelen en bandbreedte om op meerdere fronten te vechten.
Het dekkingsprobleem
Eén uitdaging is dat veel productieprojecten geen transparantie bieden. Compal, een Taiwanese fabrikant, heeft bijvoorbeeld een huurcontract ter waarde van $66 miljoen afgesloten in Taylor, Texas, voor een faciliteit die wordt omschreven als het maken van onder andere “servers”. Hoewel het bedrijf bevestigt dat de fabriek zijn serveractiviteiten zal ondersteunen, blijven de details vaag. Deze dubbelzinnigheid maakt het moeilijk voor bewoners om de werkelijke impact van deze projecten in te schatten.
Economische prikkels en lokale steun
Steden als Taylor en Georgetown, Texas, maken actief gebruik van deze fabrikanten en bieden aanzienlijke belastingvoordelen en gestroomlijnde vergunningsprocedures. In Taylor zal Compal naar verwachting 900 banen creëren, waarmee het na Samsung de grootste werkgever in de stad wordt. Lokale functionarissen prijzen de economische voordelen aan, waaronder hogere inkomsten uit de onroerendgoedbelasting, terwijl ze potentiële nadelen, zoals de druk op de openbare diensten, bagatelliseren.
Risico’s op de lange termijn
De huidige focus op economische winst op de korte termijn kan kortzichtig blijken. Als de door AI aangedreven vraag naar datacenters afneemt of als de druk van activisten erin slaagt de expansie ervan te stoppen, kunnen gemeenschappen achterblijven met fabrieken die niet langer worden ondersteund door een robuuste markt.
Concluderend kan worden gesteld dat het gebrek aan toezicht op de toeleveringsketens van datacenters een belangrijke vergissing is. Hoewel onmiddellijke economische voordelen aantrekkelijk zijn, moeten gemeenschappen rekening houden met de risico’s en potentiële kwetsbaarheden op de lange termijn voordat ze deze projecten volledig omarmen. De huidige situatie is onhoudbaar: een groeiende weerstand tegen het eindproduct, terwijl de productiemiddelen ongecontroleerd blijven.
